id=”fg743p”
Sodyum Klorür Hangi Katı? Bir Hayal Kırıklığının Ardında
Kayseri’de, sabahları güneşin ilk ışıkları dağların üzerinden süzüldüğünde, bir başka sıradan gün daha başlıyordu. İşin gerçeği, bazen bu sıradan günler o kadar yoğun olur ki, hiç bir şeyin farkında olmadan geçer gider. Ama o sabah, evde tek başımaydım, eski günlüklerim masanın üstündeydi ve bir şeyler yazma isteği içimi kaplamıştı. Bir anda, çocuklukta öğrendiğim basit bir kimya sorusu kafamda yankı yaptı: Sodyum klorür hangi katı? Bu soruyu çocukken öğretmenim bana sormuştu, ama şimdi, yıllar sonra, aklıma geldiğinde, kendimi hem gülünç hem de huzursuz hissediyordum.
O Soruyu İlk Kez Sorduğumda
Hatırlıyorum… İlkokulda, kimya dersinde öğretmenimiz tahtaya yazmıştı: “Sodyum klorür hangi katıdır?” Hepimiz göz göze gelmiştik, hiç kimse cevap verememişti. Çocukken, her şey çok karışıktı. O zamanlar bilim ve kimya beni büyülemişti, ama bir yandan da çok karmaşık geliyordu. Öğretmenim, bu soruyu cevapsız bırakmamıza rağmen çok sevinmişti, çünkü bu sorunun cevabı aslında çok basitti. Cevap şuydu: “Sodyum klorür, bir iyonik katıdır.” Ama ben, o kadar basit bir cevabı kabul edemezdim, bir şeyin derinliği olmalıydı! O zamanlarda anlamadığım bir şey vardı: Her şeyin, en basit şeylerin bile karmaşık bir hikayesi olmalıydı, yoksa anlamlı olmazdı.
Hayal Kırıklığının Ardında
O gün okuldan sonra, bir arkadaşımın doğum günü vardı. İşin tuhafı, o doğum günü benim için oldukça karışıktı. Yeni bir döneme başlamıştık ve o yeni dönemde işler pek de iyi gitmiyordu. Ne hissettiğimi bile bilmiyordum. Her şeyin bir anda tuhaflaştığı, beklentilerimin yerle bir olduğu bir dönemdeydim. Yine de, bir şekilde doğum günü partisine gitmeye karar verdim. En iyi arkadaşım Melis’in davetini kırmak istememiştim. Ama içimde bir boşluk vardı, sanki bir şey eksikti. O akşam, Melis’in evinde hep birlikte eğlenmeye çalıştık, ancak benim içimde bir şeyler doğru gitmiyordu. Herkes neşeliyken, ben sadece sessizce onları izliyordum.
Melis, “Bize katıl, seni hiç böyle görmedim” dedi. Ama ben bir şey söyleyemedim. Ne söyleyebilirdim ki? Huzursuzdum. Sonra birden, mutfaktan gelen tuhaf bir ses, tüm dikkatimi çekti. Sodyum klorür! Evet, o sırada biri masanın üzerinde tuz döküyordu. Bir anda, çocuklukta öğrendiğim o kimya sorusu gözümün önünde belirdi: Sodyum klorür hangi katıdır? Ne kadar da garipti! Bu soruyu çocukken hiç düşünmeden cevaplarken, şimdi, yıllar sonra, tam tersi bir şekilde kafamda yankılanıyordu. O anda, o sorunun basitliğinin içinde gizli olan karmaşıklığı düşündüm. Yaşadığım hayal kırıklığı ve karmaşa, sodyum klorürün basitliğinin ardında çok daha derin bir anlam taşıyordu. Bir şeyin kolayca anlaşılır olmasının ardında her zaman büyük bir derinlik yatar, değil mi?
İçimdeki Karışıklık
O geceyi, Melis’in evinde geçirdim ama sanki bir yabancı gibiydim. Arkadaşlarımın sohbetlerine katılamadım, herkesin söyledikleri bana yavan geliyordu. O kadar çok şey düşünüyordum ki, aslında kimseyle iletişim kuramıyordum. “Sodyum klorür hangi katıdır?” sorusu, düşüncelerimde dönüp duruyordu. Kimya kitabımda yazan basit cevapla, yaşadığım bu duygusal karmaşa arasında bir köprü kurmaya çalışıyordum. Çocukken, her şeyin en sade haliyle açıklanabilmesini isterdim. Ama şimdi, büyüdükçe, her şeyin daha karmaşık olduğunu anlamıştım. Sadece bir kimya sorusu değildi, hayata dair büyük bir soruydu. “Sodyum klorür hangi katıdır?” diye sorarken, hayatın katmanlarına, basitliğine, karmaşasına dair sorular soruyordum. Belki de bir yanıt arıyordum. Ama hiçbir şey net değildi. Her şey bulanıktı. O kadar fazla düşünüyordum ki, kalbim ağrıyordu.
Sadeleşmek mi, Karmaşıklaşmak mı?
Günler geçtikçe, o soruyu daha fazla düşündüm: “Sodyum klorür hangi katıdır?” Artık bu soru bana sadece bir kimya terimi gibi gelmiyordu. Daha fazlası vardı. Bazen en basit şeylerin arkasında en karmaşık cevaplar yatar. “Sodyum klorür” dediğimizde aslında, hayatın basitliğini değil, karmaşasını anlayabilmek için bir fırsatımız olduğunu düşünüyordum. O gün, sokakta yürürken birden yere düşen bir yaprak gördüm. Yaprak ne kadar basitti, ama onun düşüşü, bana hayatın basit bir gerçeğini hatırlattı: Her şey, en karmaşık şeylere dönüşmeden önce çok basit başlar. Duygularımız da öyle, değil mi? İçimizde fırtınalar koparken, aslında her şeyin başladığı yer basit bir duygudur. Tıpkı sodyum klorürün basit bir iyonik katı olması gibi…
Sonunda Ne Öğrendim?
O günden sonra, hayatın ne kadar karmaşık olduğunu daha iyi anladım. Kimya sorusunun cevabı ne kadar basitse de, hayatın soruları asla basit değil. Sodyum klorürün hangi katı olduğu sorusunun cevabı, ne kadar basit olsa da, aslında her şeyin çözümü her zaman öyle kolayca gelmiyor. Hayat, bazen düşünceleri karmakarışık bir hale getiriyor, ama tam da bu yüzden her anı bir arayış olarak görmek gerek. O soruya verdiğim cevap, belki de büyüdüğümde daha derinleşti. Sadece basit bir kimya sorusu gibi görünen şey, aslında bana hayatın karmaşasını anlamamı sağladı. Gerçekten de her şeyin içinde basit bir çözüm, ama o çözümün ardında hep bir hikaye yatıyor.